Penned

She skates with the tip of her blades
On a sheet of flattened fiber.

She leaves trails of sraights
And curls
And rounds
Of silenced music
And muted sounds.

She bleeds and lifts her feet away
To breathe midair
As if to say
One more word
Yet one more

To dance as she has danced before.

 

21 July 2014
When one has abstained from poetry for so long that every stroke became a dance.
Thanks, Aileen Macalintal, for reminding me to just write.

Latest posts by Carla Zaldivia

Share and enjoy...

If you enjoyed and liked this post, LIKE it on your Facebook. Consider also leaving a comment below to share your thoughts with others.
avatar About Carla Zaldivia

Si Buena Carla F. Zaldivia ay isang self-proclaimed Cebuana na tatlong taon nang nasa Cebu at "di na pwiding ibaligya sa Colon". Siya ay mukhang glamorosa sa umaga habang nakikipagbesobeso sa mga tao sa hotel, pero patang pata naman pagdating ng bahay sa dami ng trabaho. Minsan rin siyang naglaro ng pagiging diosa sa loob ng isang kwartong puno ng empleyadong nagpipilit magpilipit ng dila para maiwasan ang pagpapalaganap ng prostitusyon tuwing wiwikain ang "Visit Cebu because we have a lot of beautiful and exquisite beaches."

Dati siyang nakikipagpatintero sa mga elektronikong liham sa isang Call Center sa Laguna, habang nakikipagpalitan ng malagkit na tingin sa mga titik na bunga ng maghapon o magdamag na kapipindot.

Noon ay isa siya sa mga maiingay na guro sa Departamento ng Humanidades sa Unibersidad ng Pilipinas Los Baños. Nagturo ng pakikipagtalastasan sa wikang Ingles, pangongopya ng mga pagsisiyasat nang hindi nabibisto, at kung paano magbihis nang hindi nahahalatang pang-ilang ulit mo nang isinuot ang pirasong iyon sa isang linggo.

May plano siyang maging triathlete ngunit hindi pa rin siya marunong lumangoy o magbisikleta.

Paborito niyang salita at gawain ang soliloquy kahit maraming ibang tao sa paligid.

Comments

  1. tuwing napapadaan ako sa emanilapoetry, tula mo lagi ang nakakabihag sa aking paningin…salamat na muli kang sumulat…ako rin ngayon lang din napasulpot uli…:-)

  2. avatar Carla Zaldivia says:

    Wow! Salamat po. Mas madali raw isulat ang lungkot. Kaya siguro hindi ako masyado nagsusulat ay mas madalas akong masaya. :)

    Masaya rin lang na maisip na nakakapagsulat akong muli.
    At sa henerasyon ng mga papansing #selfie, may nagbabasa. :)

  3. avatar Abraham de la Torre says:

    I read somewhere that a poem, to be potent, should not walk but dance. You claim to write only when you are sad, I cannot dispute that. John Lynch probably wrote “A Woman Wrapped in Silence” in sadness. I say that because I felt an overwhelming dose of it when I perused the beautiful, beautiful book. I dare you to write of your joy, however, and then allow me to be the judge of the outcome. For now, you never fail to prick with your pen. Do we have a deal?

  4. avatar Carla Zaldivia says:

    Haha. That seems to be a tough deal, but I’ll write, alright. :)
    Thank you for the compliment, and thank you more for the push.

Speak Your Mind