Pag-asa sa Karsel

Sa nakabibinging katahimikan ng gabi,

dinala ako ng aking mga paa

sa isang sulok nang kawalang malay.

Hindi batid kung ito’y makapaghihilom

ng mga sugat ng alaala,

o kaya’y makapagpapanday ng mga natungkab na pangarap.

Sinilip ko sa isang guwang ng bato ang kahapon.

Ang kahapong sumubok ng aking katatagan.

Agad naman akong sinalubong

ng nakapangingilabot na dilim,

na ang dala’y kawalang pag-asa sa bawat masisilo.

Marahan din akong hinaplos

ng malamig na ihip ng hanging amihan,

na ang dala’y mapanlinlang na sigwa.

[Narinig ko ang isang tinig sa ‘di kalayuan,

Nang kumawala ang umid kong tinig na nagsabi.]

“Mahaba-habang paglalakbay na rin ang iyong tinahak

patungo sa isang masalimuot na pakikipagsapalaran–

sa ‘di matingkalang laban ng buhay.

Kailangan mong harapin ang bawat hamon

habang may nalalabing hibla ng pag-asa.”

Tanging ang isang malalim na buntong-hininga

na may kasamang luha

ang pumukaw sa aking balintataw upang lumaban.

’Di mawaglit sa aking gunita

nang una nilang binusalan ang aking bibig

at huwag magpahayag ng nakilalang katuwiran.

Sa halip sinugatan nila ang aking abang katawan,

nakita ko kung papaanong unti-unting dumaloy

ang maamong dugo sa aking katawan.

Bagama’t hapo at pagal na

sa pakikipagbuno sa mga bintang

at sa mga mapagmalabis sa kapangyarihan,

nananatili ang katotohanang

nais ko pang lumaban!

Makita ang sarili

na makakalas sa tanikalang labis na nagpahirap

sa aking pagkatao.

Gusto kong makalaya,

dahil wala akong kasalanan.

• Kailangan at Kailan? - 16th February 2009
• At Kung Sakaling Bangkay Akong Haharap Sa’yo! - 16th May 2008
• Bista (Pasintabi kay Kuya) - 27th December 2007
• Tubig - 3rd December 2007
• Bulong mula sa Hukay - 7th November 2007