Nabubuhay ako ngayon sa kalungkutan

At ang mundo ko’y walang kabuluhan

Mga mata ko’y laging luhaan

Buhay nga ako ngunit walang pakiramdam

Walang humpay na pagluha

Walang humpay na pagtangis

Hanggang kailan ako magiisa

Hanggang kailan ako magtitiis

Ganyan kasakit mamuhay sa ibayong dagat

Kailangan pasanin mo ang lahat lahat

Isakripisyo ang kaligayahan para sa pangarap

Pangarap na hindi mo alam kung kailan malalasap..

Other posts by chaumali

This entry was posted on Wednesday, December 3rd, 2008 at 4:00 pm by chaumali and is filed under Pagmumuni. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.