sa tabi ng alapaap
may ngiti akong
pasulposulpot, alay
ng isip kong
nahimhimlay

magawang palakarin
paa kong madalas tamarin
gusto ay katahimikan
sa lilim ng puno dinuduyan

kiliti ang inabot ko
napalundaglundag tuloy ako
nabanat mga ugat
na nabubuhol sa pagsusulat

hanggang masanay
at tuluyang naglakbay
yakapyakap isipang taglay
titingintingin nagbibigay saysay

nalula mata kong mapagsinta
mayroon palang ganda
na di-abot ng aking mata
sa damdamin nilalarong madla

sinta nasaan ka ba
napapagod na yaring
mga paa

… ‘lol tulog ka pa

Other posts by manonton dalan

This entry was posted on Tuesday, December 2nd, 2008 at 8:04 am by manonton dalan and is filed under Love and Friendship. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.