“Huwag na!” Ito’y text mo noong sabado
dahil sawa ka na sa kapa-pangako ko.
suko ka na, nabanggit mo pa
at talagang “hands-up” na.
“Ayaw ko na!” Sundot ng isang mensahe na
mariing sinundan ng mga katagang -
ikaw ay akin nang kalimutan. 

Ako’y natulala, talagang nabigla
shocked na shocked kumbaga…
para akong binuhusan ng tubig,
nanlamig at nanginig sa galit.
“ah ganun? Puwes, adyos”, nasasa-isip
at marahang nasambit “lalayasan na
kita  at di mo na muling makikita”. 

Bitbit ko ang maleta  ng aking mga damit,
ang hindi nagkasya ay aking kipkip,
ngilid ang luha, masikip ang dibdib
ngunit pinilit kong hakbang ay ituwid.
Nagmaneho akong pauwi ng probinsya
Tumuloy ako sa bahay ng isang tiya
biglang umalpas pigil kong pag-iyak
sumabay sa pagtunog ng celfon kong hawak.

Boses mong malumanay, aking narinig
humihingi ng tawad sa iyong nai-text
ngunit sa iyong pagsamo ako’y bingi na
ngitngit ng kalooban ay nadarama pa.
hindi lang minsan nangyayari  ito
laging away-bati ang mga senaryo
kung ikaw ay sawa na, gayundin ako
ang mabuti pa nga’y maghiwalay na tayo. 

Ayoko na rin sa iyo!  

Other posts by deegey

This entry was posted on Saturday, October 4th, 2008 at 3:14 pm by deegey and is filed under Samut-sari. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.