Malapit nang anihin ang mga pinagpaguran

Pagtatanim at pagdidilig ng mga halaman

Bunga ng mga gulay ay amin nang pakikinabangan

Iluluto at ihahapag sa dulang na kainan

Lalasapin ang sarap ng sariwang kamatis at sitaw.

Sa isa namang banda ng aming halamanan

Ay mga bulaklak na iba’t ibang samyo at kulay

Kinalulugdan kong pupulin

At ilagay sa sala ng aming tahanan.

Tuwing umaga’y tuwa ko nang mga ito ay pagmasdan

Mga “lilies” na kay babango at mga “dahlias” na ’sing lalaki ng mukha ko

Namumukod na rosas na may pambihirang halimuyak

Ang tawag ay “Double Delight.”

 Ako ay may kaba na malapit nang lumipas ang tag-araw

‘Di ko na mamamasdan ang ganda ng aming halamanan

Sampu ng mga bubuyog at mga paru-parong nagliliparan.

Isa na namang kabanata ng buhay ang malalagas sa panahon

Ngunit walang anu-ano’y darating na muli

Bibigyan ng buhay ang halamanan

Makakawala sa saplot ng matagal na kalamigan.

Other posts by Carolina C. Landingin

This entry was posted on Saturday, September 6th, 2008 at 2:37 am by Carolina C. Landingin and is filed under Pinoy Verses. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.