Hindi nga siguro sasapat ang matatalinhagang salita,
Upang maipahayag sayo ang aking paghanga,
Ngunit ganun pa man, hayaan mong banggitin,
Ang katagang “hangga`t may buhay ika`y iibigin”.

Ang aking pagmamahal ay di tulad ng sa iba
Magnilay nilay ka at iyong makikita,
Iyong matatanto sa kaibuturan ng iyong puso,
Matinding pagnanais at tapat kong pagsuyo.

Siguro nga`y hindi mo pa alam,
Kung gaano ka kamahal at pinahahalagahan,
Katulad ng matinding pagnanais ng langgam sa asukal,
Na kahit pa ang buhay ay handang ialay.

Mahal kita hanggang sa huling pagsikat ng araw
Hanggang sa huling bituwing matatanaw,
Hanggang sa huling pagpatak ng ulan,
Hanggang sa huling pag-agos ng tubig sa karagatan.

Mamahalin kita hanggang sa huling yapak ng  paa,
Hanggang sa huling luhang tutulo sa aking mata,
Hanggang sa huling tunog na maririnig ng taynga,
Hanggang sa huling salita na aking maipipita.

Hanggang sa huling dugong dadaloy sa katawan,
Hanggang sa aking HuLiNg PaaLAm,
Hanggang sa malibing bangkay ko`y maidlip,
Pag-ibig mo`y tataglayin di mawawala sa dibdib.

Asahan mo na itong pagmamahal,
Ay di matatapos hangga`t hawak mo ang aking kamay
Kung sakali man na ikaw ay bibitaw
Wag mong ipaalam tiyak na puso`y maluluray.

-giE-

Other posts by Rogelio Miranda

This entry was posted on Thursday, August 21st, 2008 at 5:36 pm by Rogelio Miranda and is filed under Inspirasyon, Love and Friendship, Magsaya Tayo, Pag-ibig at Pagmamahal, Pagkakaibigan, Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.