Tuwing nagkaka-paa ang pag-ibig
nahahawi ang hapis ng tubig,
umaahon sa lupa
ang sari-kulay na langit,
nawawala ang lungkot
na sumisiksik sa kaliskis,
nasasagot ang mga tanong
na hindi matagpuan sa pagsisid.
Nagtatagpo nga ang dagat at lupa, Dyesebel
kung hindi man madalas, minsan, kahit saglit.

Other posts by rowan

This entry was posted on Monday, June 16th, 2008 at 11:04 pm by rowan and is filed under Samut-sari, Tulang Pinoy. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.